"> سیستم آبخوری و انواع آبخوری برای پرورش طیور
سیستم آبخوری و انواع آبخوری برای پرورش طیور

سیستم آبخوری و انواع آبخوری برای پرورش طیور

از نکات اساسی در پرورش خوب ، فراهم نمودن آب تمیز و خنک و با شدت جریان کافی برای پرندگان است. اگر پرندها آب کافی مصرف نکنند، مصرف دان نیز تحت تاثیر قرار می گیرد و در عملکرد پرنده اثر منفی می گذارد. در پرورش پولت و مرغ تخمگذار از سیستم های آبخوری باز و بسته استفاده می شود .

سیستم بسته (سیستم سرپستانکی)

بطور معمول از دو نوع سیستم سرپستانکی استفاده می شود : آبخوریهای با شدت جریان زیاد و آبخوریهای باشدت جریان کم ؛ که سرعت جریان آب در سر پتانک های با شدت جریان زیاد، ۹۰ – ۸۰ میلی لیتر در دقیقه است. و در این سیستم آب بطور پیوسته در انتهای سرپستانک وجود دارد و زیر آن فنجانی تعبیه شده است که در صورت نشت ، آب در آن جمع خواهد شد.

سرعت جریان آب در سر پستانک ها با شدت جریان کم ۶۰ – ۵۰ میلی لیتر در دقیقه است که معمولا در این سیستم فنجان جمع کننده آب وجود دارد و با فشار نوک پرنده به سرپستانک جریان آب برقرار می گردد. آبخوری های نیپل بر اساس قد پرنده و فشار آب تنظیم می شوند . بعنوان یک اصل کلی، پرنده ها نباید برای دسترسی به آب بیش از حد بلند شده و یا خم شوند . و هنگام آب خوردن باید کف پا بطور کامل روی بستر باشد .

اندازه آبخوری مرغ

در آبخوری های سرپتانکی باید فشارآب در تمام سرپتانک ها یکسان باشد. اگر کف سالن دارای شیب باشد باید تنظیم کننده های مناسب بر اساس دستور العمل سازنده تعبیه شوند. بطوریکه فشار آب در تمام نقاط سالن یکسان باشد . راه حل های دیگر در این زمینه شامل استفاده از خطوط منقطع ، تنظیم کننده های فشار و یا خنثی ساز شیب می باشد .

بطور کلی پیشنهاد می شود که در آبخوری های نیپل ( سرپستانکی ) با فشار کم به ازای هر ۱۲ پرنده، و در آبخوریهای نیپل با فشار زیاد به ازای هر ۱۰ پرنده یک سر پستانک در نظر گرفته شود.

زیرا پرنده ها برای دسترسی به آب نباید بیش از ۳ متر مسافت را طی نمایند و فاصله نیپلها از یکدیگر باید حداکثر ۳۵ سانتی متر منظور گردد. استفاد از آبخوری های سرپستانکی جهت دستیابی به حداکثر عملکرد پرنده پیشنهاد می گردد . چون سیستم سرپستانک یک سیستم بسته است احتمال آلودگی آب به اندازه سیستم های باز نمی باشد و اتلاف آب نیز در این آبخوریها کمتر است.

همچنین این سیتمها دارای این مزیت هستند که همانند سیتمهای باز نیاز به شستشوی روزانه ندارند . به هرحال ضروری است که آبخوری های نیپل به منظور ارزیابی سرعت جریان آب دائما کنترل شوند. تا مطمئن شوید که تمامی نیپل ها فعال هستند.

آبخوری های اتوماتیک قطره ای (نیپل)

این سیستم به طور وسیعی در سیستم بستر و قفسهای اتوماتیک مورد استفاده قرار گرفته است. کاملا بهداشتی بوده و احتیاج به ضدعفونی مکرر ندارد. و از نظر صرفه جویی در مصرف آب بسیار مناسب می باشد. در این سیستم جریان آب از لوله می گذرد و در فواصل مشخص در بستر و کنار هر قفس سوپاپ های مخصوص تعبیه شده است تا آب به صورت قطره قطره از این سوپاپ ها خارج شود. طیور به طور متناوب به این سوپاپ ها نوک می زنند. به این ترتیب موجب می شوند که آب از دهانه سوپاپ به طرف پایین جریان پیدا کند.

نکته : این نوع آبخوری  ها برای جوجه های قبل از سن یک هفتگی در قفس قابل استفاده نیست.

آبخوری های اتوماتیک فنجانی

آبخوریهای کوچکی هستند که ۵ تا ۱۵ سانتی متر قطر و ۲ / ۵ تا ۷ / ۶ سانتی متر عمق دارند و بر اساس روشی که آب در داخل آنها وارد می شود، به انواع مختلف زیر تقسیم می شوند:

نوع معلق : یک فنجان نسبتا بزرگی به انتهای یک لوله عمودی یا لوله خرطومی متصل است که در داخل فنجان سوپاپی قرار دارد که بر اساس وزن آب داخل فنجان باز و بسته می شود.

نوع ماشه ای : معمولا فنجانها در قسمت بالای یک لوله افقی در طول آشیانه قرار دارند که سوپاپی در قسمت پایین فنجان تعبیه شده است که توسط ماشه ای باز و بسته می شود. ماشه توسط خود مرغ عمل می کند . فنجان این نوع آبخوری بسیار کوچک است. لوله افقی را می توان بالا و پایین کشید و بر اساس سن جوجه ارتفاع آن تغییر می یابد.

آبخوری های اتوماتیک سیفونی ( زنگوله ایی – آویز )

این آبخوری ها از یک قسمت مدور و یک بشقاب تشکیل شده اند. جنس آنها اغلب از پلاستیک، و دارای دستگاه تنظیم هستند و به وسیله لوله ای نازک، به لوله اصلی جریان آب که از زیر سقف می گذرد وصل، و آویزان می شوند. با کاهش آب، به علت سبکی، فنر متصل به آن بالا رفته و شیر تنظیم باز می شود و آب به داخل آبخوری جریان می یابد. زمانی که میزان آب به حد معینی رسید، به علت سنگین شدن آبخوری فنر به پایین کشیده شده و شیر تنظیم بسته می شود.

بدین ترتیب، همیشه به مقدار کافی آب تمیز و خنک در اختیار مرغ ها قرار می گیرد. ارتفاع آبخوری را با توجه به سن مرغ ها می توان کم یا زیاد نمود و استفاده از این آبخوری ها معمولا بهداشتی تر بوده و در مصرف آب نیز تا حدی صرفه جویی می شود. ولی این کار در مقایسه با انواع دیگر آبخوری نیاز به سرمایه گذاری بیشتری دارد. باید توجه داشت که آبخوری ها را نباید مستقیما به جریان اب وصل نمود.

زیرا در صورت قطع جریان آب، لطمه بزرگی به مرغ ها وارد می شود. از سوی دیگر در نقاط سردسیر، خطر یخ زدگی لوله های آب وجود دارد. از این رو باید برای هر آشیانه یک منبع ذخیره آب جداگانه نصب گردد که جریان آب مورد نیاز آشیانه به منبع مذکور وصل می شود. همچنین هنگام دادن دارو نیز میتوان مقدار معینی از دارو را در آب مخزن حل نموده، و به داخل آبخوری های آشیانه هدایت نمود. یک فایده دیگر استفاده از این بشکه ها، گرم نگهداشتن آب در فصل سرماست تا از این طریق حداقل دمای آب، یعنی ۱۲ درجه سانتی گراد به خوبی تامین شود.

اندازه آبخوری
برای هر ۱۰۰۰ جوجه ۶ آبخوری زنگوله ایی استفاده می شود. لبه آبخوریهای آویز باید در سطح پشت پرنده در حالت ایستاده تنظیم شود و ارتفاع آبخوری با رشد پرنده تنظیم می شود تا آلودگی آبخوری ها به حداقل برسد.

در آبخوریهای زنگوله ای باید حداقل به ازای هر پرنده، ۱۲ سانتیمتر فضای آبخوری لحاظ شود. همه آبخوریهای آویز باید دارای وزنه باشند تا مانع ریخت و پاش آب شوند . در جوجه های یک روزه باید سطح آب از لبه آبخوری ۰ / ۵ سانتیمتر فاصله داشته باشد. این فاصله بایستی به تدریج بیشتر شود. بطوریکه در ۷ روزگی به ۱ / ۲۵ سانتیمتر برسد ( تقریبا طول ناخن شست) .

از آنجایی که استفاده از سیستم آبخوری باز به لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه تر است، ولی مشکلات مربوط به کیفیت بستر و بهداشت آب نیز در آن بسیار شایع می باشد . در این سیستم پرندگان به شکل مداوم باعث آلودگی آب می شوند، لذا حفظ بهداشت آب در سطح مناسب بسیار مشکل است و نیاز به شستشوی روزانه آبخوری ها دارد. که نه تنها نیروی کار بیشتری را می طلبد، بلکه آب زیادی نیز به هدر می رود .

شرایط بستر معیار خوبی جهت ارزیابی سیستم آبخوری است . بستر خیلی خیس زیر آبخوری نشانگر آن است که آبخوریها در ارتفاع کم تنظیم شده اند. و یا فشار آب خیلی بالاست . اگر بستر زیر آبخوری خیلی خشک است، ممکن است دلیل بر کم بودن بیش از حد فشار آب باشد . در سیستمهایی که لوله های آب عمودی دارند فشار آب باید در فواصل ۵ سانتیمتری تنظیم شود .

آبخوری های دستی کله قندی

بیشتر برای جوجه های جوان از آبخوری های کله قندی استفاده می شود.

  • کلیه عملیات پر و خالی کردن، شستشو و ضدعفونی آنها توسط کارگر ها انجام می گیرد.
  • داخل حصار و اطراف مادر مصنوعی، تعدادی آبخوری کوچک از این نوع قرار داده می شود.
  • حداقل ظرفیت آبخوری های کله قندی ۱ /۵ لیتر و حداکثر ۴ لیتر است و برای هر ۱۰۰۰ جوجه ۶ آبخوری کله قندی استفاده می شود.
  • استفاده از تعداد زیادتر آبخوری کوچک بهتر از تعداد کمی آبخوری بزرگ است.

آبخوری های دستی ناودانی

این آبخوری ها بیشتر در سیستم پرورش مرغ تخمگذار در قفس مورد استفاده قرار می گیرد. به طور سرتاسری در جلو قفس نصب شده و مقطع آن به صورت او ۷ می باشد و جنس آنها از آهن سفید، یا آلومینیوم و یا پلاستیک است. معمولا به تانکر آب و یا سیستم لوله کشی وصل است.

در این نوع آبخوری، آب تازه همیشه به طور ملایم جریان دارد و آب اضافی از دریچه ای در انتهای آن سرازیر می شود. در این روش مصرف آب زیاد است و همچنین مرتبا باید آبخوری ضدعفونی و شسته شود. از این نوع آبخوری در سیستم بستر نیز استفاده می شود و جهت جلوگیری از ورود طیور به داخل ظرف آب، بر روی هر ناودان یک میله گردان نصب می شود.

دیدگاه بگذارید

avatar
بستن
مقایسه