جنین شناسی و جوجه کشی شترمرغ

متأسفانه نفوذپذیری پوسته آن قدر پایین است که میزان اکسیژن ورودی به تخم برای حفظ رشد مناسب کافی نیست و منجر به آسیب بافت به دلیل کمبود اکسیژن می گردد که خود باعث تراوش مایع و ادم می شود.

اکسیژن و دی اکسیدکربن در مرحله هیچ با رشد جنین، تبادل تنفسی اش موجب می شود که غلظت اکسیژن و دی اکسیدکربن در تخم به ترتیب کاهش و افزایش یابد. در پایان جوجه کشی میزان اکسیژن در تخم پایین و دی اکسیدکربن بالا است.

غلظت اکسیژن و دی اکسیدکربن در اتاقک هوایی تخم ها درست قبل از سوراخ کردن به ترتیب ۱۳/۷۳ و ۶/۱۳ کیلو پاسکال است که این اعداد شبیه  و PO و PCO2 گزارش شده از اتاقک هوایی های هوایی دیگر گونه های پرندگان قبل از هچ است. این پائین بودن اکسیژن و بالا رفتن دیاکسید کربن در خون جنین نقش اساسی در تحریک مرحله هچ خصوصاً نوک زدن داخلی و خارجی جوجه دارد.

هنگامی که جوجه غشاء های پوسته را به سمت اتاقک هوایی پاره می کند میتواند ریه ها و کیسه های هوائی اش را از هوا پر کند و تنفس طبیعی را آغاز کند.


جنین شناسی و جوجه کشی شترمرغ

برخلاف پستانداران تازه متولد شده که ریه های شان چند ثانیه پس از تولد از هوا پر می شود، در پرندگان، اتاقک هوایی چند ساعت قبل از آن که ریه ها جهت تبادلات گازی شروع به کار کنند، از هوا پر می شوند. متأسفانه پرنده به مصرف انرژی ادامه میدهد و کیفیت گازهای اتاقک هوایی (اکسیژن) دائماً تنزل پیدا می کند.

پوسته تخم در جنین شناسی و جوجه کشی شترمرغ

جنین غیرقابل تحمل می شود جنین مجبور است که پوسته را بشکند (سوراخ کردن خارجی) تا به هوای تازه دسترسی پیدا کند. اکنون که جوجه به هوای طبیعی دست یافته لحظه ای استراحت می کند تا دستگاه تنفسی از دی اکسیدکربن اضافه پاک کند و دوباره خون را از ذخیره اکسیژن پر کند.

وقتی که پرنده بهبود یافت شروع به تلاش برای بیرون آمدن از تخم می کند به این دلیل است که فاصله ای بین سوراخ کردن خارجی و هچ کامل وجود دارد زیرا پرنده طبیعتاً انرژی آن را ندارد که به سرعت پس از سوراخ کردن خارجی از تخم بیرون بیاید.

در جوجه کشی مصنوعی تخم های شترمرغ سانان، خطر برای آن دسته از جنین هایی وجود دارد که از نظر پرورش دهنده ها تخم را «در زمان پیش بینی شده» سوراخ نکردهاند. جوجه ها با ارزش اند و این قابل درک است که برخی افراد نگران می شوند که جوجه ها برای بیرون آمدن از تخم مشکل داشته باشند و خفه شوند.

وقتی که تخم ها سر موقع هچ نشوند معمولا مزرعه داران درون اتاقک هوایی سوراخی ایجاد می کنند یا پوسته را می شکنند تا جنین « بتواند تنفسی کند» یا این که فقط ببیند چه اتفاقی در حال وقوع است.

در نتیجه هنگامی که مدت زمانی طولانی حرکتی از طرف جنین اتفاق نمیافتد یا باید به جنین کمک شود تا بیرون بیاید یا معمولاً میمیرد. آغاز فرآیند هاچ بنا بر غلظت پایین اکسیژن و میزان بالای دی اکسیدکربن خون است

جنین شناسی و جوجه کشی شترمرغ

این شکل محرک اصلی هچ از بین میرود. بنابراین اگرچه در تخم سوراخ شده، جنین میتواند اکسیژن بیشتری دریافت کند اما یکی از محرک های مهم برای هچ صحیح را از دست داده است و ممکن است در هچ جنین اختلال ایجاد کند. طی دخالت در فرآیند ه چ باید اطمینان یابیم که دخالت بیشتر لازم است. بهترین توصیه این است که هیچ تخمی را از بیرون سوراخ نکنیم زیرا اغلب برای هچ نشدن جوجه دلیل خوبی وجود دارد. هچ طبیعی بهترین و سالم ترین جوجه ها را تولید می کند.

تهویه در جنین شناسی و جوجه کشی شترمرغ

اغلب مشکلات هچ می تواند ناشی از تهویه ضعیف اتاق های دستگاه های جوجه کشی و هچر باشد. تهویه هوای اتاق اهمیت زیادی در عملکرد جوجه کشی دارد زیرا اتاق باید به عنوان کنترلی حساس برای دستگاه های جوجه کشی عمل کند بنابراین دمای اتاق و دستگاه جوجه کشی که تخم های شترمرغسانان را جوجه کشی میکنند باید “۲۴-۲۲ و رطوبت نسبی آن ۳۰-۲۵ درصد باشد .

هر چند چنین شرایط محیطی نباید توسط وارد کردن هوای تازه به اتاق های ستر و هچر ایجاد شود ولی از طرف دیگر باید میزانی ثابت از اکسیژن برای تخم ها فراهم شود و دی اکسیدکربن زائد از اتاق خارج شود. هوای تازه باید به میزان “m.min ۰/۱۴۲ برای هر ۴۰ تخم شترمرغ (۱۲۰ تخم امو و رئی) وارد اتاق جوجه کشی شود. در اتاق های دستگاه هچر ورود هوای تازه باید “۰/۳۴m.min برای ۴۰ تخم

شترمرغ (یا ۱۲۰ تخم امو و رئی) باشد.


0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments